Kazematten als steenkoolmijn op expo 13

Door mijn uitgebreid onderzoek naar deze expo, ontdekte ik deze info :
1 * Livre d’Or Exposition Universelle
Sectie Paleis België
In de Belgische paleizen was de interessante tentoonstelling van mijnen verbonden, gevormd door een kolenbond, die een van de kazematten van de oude citadel, in het midden van het park, had gebruikt om een kolenmijn in miniatuur te creëren.

2* Gazette de l’exposition
Niet ver van het Senegalese dorp en het paviljoen Delhaize, bevind zich een curiositeit van de wereldtentoonstelling : De mijnen. De mijn is geinstalleerd door de Belgische verenigen van de steenkoolmijnen ; groep XI, klasse 63.
Op 23 mei viel de officiële opening plaats door de uitvoerend comité van de ondergrondse mijnen. Onder de hoogwaardigheidsbekleders, Dhr Dujardin, directeur-generaal van het ministerie van industrie en arbeid, vicepresident van de groep XI mijnen en metallurgie en president van de klasse 63, mijnen en  mijnbouw en nog verschillende leden van allerlei mijnen en industriëlen, alsook alle leden van het uitvoerend comité van deze wereldtentoonstelling.
Hun eerste halte gebeurde in de lampenkamer, waar iedereen voorzien werd van een mijnlamp, om te kunnen afdalen in deze mijnbouwtentoonstelling. De gang leidde hen iets verder naar de lift, die hen een verdieping lager zou brengen, in de gangen en kamers van de oude kazematten die waren omgebouwd tot een ondergrondse mijn.
Op de beneden verdieping, waar de lift stopte, kwamen ze eerst in de machine kamer terecht, daar stond een compressor van 32 pk, die de hele galerij van zuurstof voorzag, gevolgd door een kamer met alle elektrische toestellen. Dan kwam men in de gangen  vol mijnwerkers, bezig met houwelen en schoppen om de kleine mijnwagentjes te vullen, die werden getrokken door kleine paarden. Vol verwondering liepen ze door grauwe gangen met zwartgeblakerde muren, na door verschillende gangen te zijn gewandeld met steeds andere muren die het leven in de koolmijnen uitbeelden, kwamen ze tot hun grote verbazing aan in een paardenstal, met levende pony’s erin, wat voor de bezoekers eerst een illusie bleek.
Na deze stop kwamen ze in de explosievenkamer, die voor hun was ingericht als een salon, waar de receptie doorging. later bleek, dat de tentoonstelling der mijnen en enorm succes was, dat elke bezoeker met verbazing sloeg. Deze excellente ervaring is velen na dit bezoek nog lang bijgebleven.

3* Gazette van Gent
24 mei 1913
Gisteren heeft om 3 uur de opening plaatsgehad van de onderaardse mijn in de bewaarde kazematten van de citadel. Teneinde hun Vlaamse broeders een gedachte te kunnen geven wat een kolenmijn is, heeft het Comiteit der Belgische Steenkolenmijnen heel in het klein maar zo nauwkeurig mogelijk, er één ingericht.
Men ziet er het beneden laten van een bak, de machinekamer, de verschillende gangen, de boormachines, de stalling voor de paarden en de bewaarplaats van de ontplofbare stoffen. Ter gelegenheid van de officiële opening waren die vervangen door champagneflessen die talrijk… ontploften!

Dus gingen we op onderzoek, begeleid door Xavier Meulenberg, citadelpark kenner, David Ross, die onderzoek uitvoert oude citadel van de Wellington Barrière en de huisfotograaf Mario Callant.
Waar nu het oorlogsmonument staat, was vroeger een deur en een raam, maar zullen eerder de nog bestaande grote ingang, groene poort hebben gebruikt hiervoor.  Er blijven nog 6 kazematten over, waarvan er 5 rechtstreeks met een middengang zijn verbonden onderling en de centrale gang eindigt in een T stuk, daar deze is dichtgemetst naar de mysterieuze grotten, waar u de openingen nog kan terugvinden en er aan het andere uiteinde nu een deur staat naar de kazemat ingericht als de aquariumgrot.
In de centrale gang, was ook een trap naar de onderliggende kazematten, die niet meer toegankelijk zijn, daar moet de lift geweest zijn naar de tentoonstelling. 
Hierbij wens ik vooral de groendienst Stad Gent te bedanken, die me de toegang gaf tot de oude kazematten in het Citadelpark, en Dhr. Jan Blomme voor zijn rondleiding